Het is me nu al een aantal keer opgevallen dat spelers van Leidschenhage in de competitie (2e divisie / HK) hebben gespeeld met een partner waar nog niet eerder mee is gespeeld.

Is dit toeval of gebeurt dit regelmatig?
Het komt een beetje vreemd op mij over namelijk. Ik snap dat het soms niet te vermijden is als iemand ziek wordt, maar het moet natuurlijk zo veel mogelijk vermeden worden. Dan speel ik nog liever met iemand die niet in het team zit en misschien iets minder goed is, waar ik al vaker mee gespeeld heb.

Hoe zien jullie dit?

HK weet ik niet, maar het is nu in vijf wedstrijdrondes één keer gebeurd bij de twee teams samen. Niet echt vaak dus.

Ik had ruim vooraf gevraagd aan een paar mensen waar ik vaker mee heb gespeeld op dit niveau en pas een week vooraf bleek dat ze alledrie (!!!) niet konden. Met Elly had ik inderdaad nog nooit gespeeld, maar we kennen elkaar denk ik goed genoeg. Het liep erg goed (+45 in de Butler lijkt me niet echt slecht) en er waren nergens misverstanden.

Ik ben het met Danny eens dat het een ongewenste situatie is, maar soms is het nou eenmaal niet anders. Ik had inderdaad ook nog kunnen spelen met mensen waar ik wel mee heb gespeeld, maar laten we eerlijk zijn... Elly is iemand die op dit niveau gemakkelijk mee kan. Ze is erg systeemvast en haar stijl spreekt me wel aan (dapper, maar niet suïcidaal en scherp op de manche).

Viertallen met een vreemde partner vind ik linke soep: een misverstand op weg naar slem en je kunt het verder wel vergeten. Maar je kunt daar natuurlijk wel wat aan doen: (1) er tijd in steken van te voren en (2) het simpel houden zowel voor wat betreft de afspraken als voor het bieden. Dus eerder verantwoord gokken dan wetenschappelijk uitpluizen. Nou ja, open deuren natuurlijk.

Ons team heeft nu 3 wedstrijden gespeeld tegen de andere HK teams en zowel wij als zij waren in de normale opstelling. Dus het valt het wel mee, denk ik.

Spelen met een vreemde partner blijkt in de praktijk vaak goed te gaan omdat beide partners zich in bochten wringen om maat het zo makkelijk mogelijk te maken.

Er wordt meestal wat directer geboden ('het zal wel manche zijn'), maar dat pakt dan relatief weer vaak goed uit, omdat ook de tegenpartij niet precies weet wat er gebeurt (dat heeft natuurlijk ook te maken met de kwaliteit van de tegenstanders ...). Het aantal misverstanden is daarom laag. Dit effect vervaagd trouwens als ze voor de tweede of derde keer samenspelen ...

Ik geloof wel dat iedereen er over eens is dat je het beste met je vaste partner kan spelen, maar ik zou er geen drama van maken als dat een keer niet lukt.